Ten utwór należy do tych, który jest śpiewany, nie tylko przez młodych, ale również i przez starych. Wielu wierzy, że wszyscy z radością go uznają jako hymn stolicy. Trudno o piękniejsze słowa, które lepiej oddadzą emocje jakie w Warszawiakach, rodzą się na myśl o tym Mieście. O Warszawie, w której się rodzą, dorastają, pracują, przeżywają swoją pierwszą miłość, zawierają przyjaźnie, w której czasem się smucą a czasem pełni szczęścia unoszą się ponad Jej chodnikami. „Sen o Warszawie” jest pewnego rodzaju zaproszeniem do pokochania tego Miasta miłością bezinteresowną i czystą za to, że jest piękna, nowoczesna, gościnna i nieujarzmiona. Po przedstawieniu Radzie Warszawy, propozycji o uznaniu ”Snu o Warszawie” oficjalnym hymnem Miasta Stołecznego Warszawy, Rada stwierdziła, że wystarczy, by piosenka Czesława Niemena stała się symbolem muzycznym stolicy, bo jednak hymn to za wiele. Hymn kojarzy się z czymś poważnym, czego słucha się stojąc na baczność.

„Sen o Warszawie” nie jest aż takim utworem, pomimo tego, że „Sen o Warszawie” ma mądry tekst, i w dużej mierze, nawiązuje do miłości do tego miasta. Dlatego najlepszą rolą tej piosenki jest promowanie Warszawy. Pełnienie takiej funkcji, jaką jest logo „Zakochaj się w Warszawie”. Utwór ten miałby być grany na imprezach organizowanych przez miasto i dzielnice.

foto: novikaplotka, BL, naszaronfoto

Wciąż zaskakującym tematem jest piosenka o Warszawie. Dlaczego ludzie piszą i śpiewają piosenki o Warszawie? Czy to wszystko za sprawą tego, że tak bardzo ją kochają? Być może i tak jest, ale mimo wszystko wszystkie piosenki o niej to już klasyka. Warszawa nie jest cudem piękności, ale jak warszawiacy śpiewają o niej wszystko staje się jasne. Już w 1944 roku Albert Harris napisał utwór „Piosenka o mojej Warszawie”, gdzie główną inspiracją była otwarta po wojnie kawiarnia, wyposażona w przedmioty, znalezione w zrujnowanej wojną Warszawie. Mieczysław Frogg w swojej piosence „A tu jest Warszawa”, użył słów z wiersza Artura Bartelsa z drugiej połowy XIX wieku, który zdobył ogromną popularność po 1945 roku w podnoszącym się z gruzów mieście. Bartels w swoim wierszu dementował pogłoski o całkowitym zniszczeniu Warszawy w czasie Powstania Styczniowego. Kolejno Zofia Mrozowska w „Warszawa Ma”, która pochodziła z filmu „Zakazane Piosenki”, który miały być odzwierciedleniem piosenek okupacyjnych, stał się pierwszym powojennym polskim filmem fabularnym. O Warszawie śpiewały również Siostry Do Re Mi w piosence „Warszawa, Ja i Ty” do filmu ”Skarb”, która została skomponowana przez Jerzego Haralda.

„Sen o Warszawie” Czesława Niemena, stanowi piosenkę ponadpokoleniową. Została ona nagrana w !962- 1968, a wydana dopiero w 1995 roku. „Sen…” miał najpierw francuski tekst: „A Varsovie”. Utwór zdobył serca warszawiaków, do tego stopnia że powstała inicjatywa, by uczynić go hymnem miasta. Jak na razie funkcjonuje jako hymn Legii Warszawa. Autorem słów jest Marek Gaszyński.